SKOPJE
Скопје е главен град на Република Македонија, а воедно претставува административно политички, стопански, културен и образовно-научен центар. Се наоѓа во средишниот дел на Балканскиот полуостров распространет на бреговите на реката Вардар.
Име
Градот Скопје во текот на своето постоење во зависност од историските прилики
бил именуван со различни имиња. Античкото име е Скупи (Scupi).
Скопје има различна транскрипција во различни јазици и култури. Така имаме: Shkupi (албански), Scupi (латински), Skop'e - Скопье (руски), Skópia - Σκόπια (грчки), Skopie (полски, шпански), Скопие (бугарски), Skopje (холандски, германски, македонски, латвијски, малтешки, португалски, словенски, романски, шведски), Scoplie (варијанта на романски), Skoplje (српски на латиница, хрватски), Скопље (српски на кирилица) Skūbyī (арапски), Uskub (турски за време на отоманската империја), Üsküp (турски), Skopjė (литваниски), Szkopje (унгарски)
Историја
Скопје за прв пат се споменува од Клаудиј Диоломеј под древното име Скупи.
Името Скупи (колиба, засолниште, стреа) за прв пат се јавува кај племето Пајонци.
Скупи, исто така, значи и „населба на див народ“, бидејќи Дарданците биле
алчни и сурови непријатели на Македонија и античкиот свет.
Според историските податоци, градот е формиран од Дарданците во третиот век пред нашата ера, а подоцна во 164 година пред нашата ера паѓа под власт на Римјаните и станува дел од провинцијата Мизија, дел од областа Дарданија. Во времето на императорот Октавијан Август, од 13-та до 11-та година пред нашата ера, Скупи од логор (каструм) на двете Македонски легии - 5-та Македонска и 4-та Скитска легија прераснал во град.
Подоцна во 84 или 85 година императорот Домицијан основал колонија Флавија Скупи, град со римски самоуправни права кој бил најголем на просторот од Солун на југ до Дунав на север. Во тоа време Скопје доживува голем развој и станува град со свој бискуп.
Во византиските документи градот е забележан како Скопиа, а Словените го означувале и како Скопие, Скопје, Скопље. За време на владеењето на првиот македонски цар Самуил, Скопје станува дел од Самоиловото царство. Во подоцнешниот период градот потпаѓа под власт на Византија, Бугарија и Србија, а на 19 јануари 1392 градот го зазеле Османлиите и го добил името Ускуп.
На 25 и 26 октомври 1689 година градот го освоил Австро-унгарскиот генерал Силвио Пиколомини кој подоцна го запалил Скопје поради епидемија на чума и за да не им остави ништо на непријателите. Градот горел цели два дена и бил скоро целосно уништен.
Во 19-от век Скопје станува важен сообраќаен центар и во него цвета занаетчиството. На 25 октомври 1912 година по 520-годишно владеење Османлиите го напуштаат Скопје, а веќе наредниот ден влегува Моравската дивизија на српската војска со што градот потпаѓа под српска окупација.
За време на Првата светска војна Скопје се наоѓа под окупација на Бугарските и Австро-унгарските сили, а по завршување на војната станува дел од Кралството на Србите, Хрватите и Словенците.
Во Втората светска војна Скопје повторно е окупирано од Бугарија, сојузник
на нацистичка Германија. На 22 април 1941 година бугарската Петта армија го
окупира Скопје и останува во градот се до капитулацијата на фашистичка Бугарија
на 9 септември 1944. На 13 ноември 1944 година борците од 42-та и 50-та Народноослободителна
дивизија на македонската војска и 16-та Македонска бригада го ослободија Скопје
од фашистичката окупација.
По ослободувањето од фашистичкиот окупатор на 13 ноември 1944 година, градот брзо се развива и станува индустриски, културен и административен центар на Социјалистичка Република Македонија која е во составот на Социјалистичка Федеративна Република Југославија.
Географски податоци
Скопје се наоѓа на 21° 26' источна географска должина и 42° северна географска
ширина. Надморската височина во центарот на градот изнесува 240m. Се простира
на 1818 km² во широчина 9km (Водно-Радишани) и во должина 23km. (Драчево -
Ѓорче Петров). Градското подрачје зафаќа површина од 225km².
Климата во Скопје ја карактеризира средна годишна температура од околу 12,4°C. Летата се долги суви и жешки, а зимите ладни со многу магловити денови. Низ скопската котлина протекуваат реката Вардар со своите притоки: Треска, Пчиња, Маркова река, Лепенец и Кадина река. Скопската котлина ја опкружуваат планините: Водно, Караџица, Осој, Жеден и Скопска Црна Гора.
Територијална организација на Скопје
Во градот Скопје има 10 општини: Аеродром, Бутел, Гази Баба, Ѓорче Петров,
Карпош, Кисела Вода, Сарај, Центар, Чаир и Шуто Оризари. Според бројот на
жители, најголема општина во град Скопје е Гази Баба со 72.617 жители, а најмала
е Шуто Оризари со 20.800 жители. Според површината, најголема општина во градот
Скопје е Сарај со 229 km², а најмала е Чаир со 3,5 km².
Население и демографија
Според новата територијална организација (припојување на општините Сарај и
Кондово) градот Скопје има 506 926 жители (66,75% Македонци) меѓутоа околу
15% од тоа претставува селско население поради големиот број на села во составот
на Општина Сарај.
Но според старата поделба градот Скопје има 467 275 жители (71,22% Македонци) од кои 94% живеат на градското подрачје на Скопје.
Од гледна точка на демографските движења на населението Скопје има позитивна популациона слика. Населението на градот се постојано зголемува пред се поради големиот број доселувања (најчесто од градовите и селата од внатрешноста на Македонија) и поради наталитетот. Мора да се спомене дека како и во целата земја и во Скопје бројот на раѓањата (наталитетот) драстично опаѓа меѓутоа како најголем и најразвиен град во државата стапаката на раѓање сепак е највисока. Доселувањата во Скопје се во постојан подем и континуитет од крајот на Втората светска војна. Луѓето денес во Скопје пред се се доселуваат поради стопанско - економски причини или поради продолжување на своето образование.
Јавен превоз
Јавниот превоз во Скопје се одвива со такси и автобуси. Постојат приватни
и државни превозници, од кои неспорделиво најголем превозник е ЈСП-Скопје
кој го покрива целиот град и неговата поширока околина.
[Туристички локации
Места од интерес за туристички разгледувања се:
Камениот мост, на реката Вардар кој е симбол на Скопје. Бил изграден во 15-тиот
век и бидејќи е во централниот дел на градот, тој преставува врска помеѓу
новиот и стариот дел.
Скопската тврдина (Кале)Тврдината Кале. Првите ѕидини биле изградени на истото
место, во почетокот на 6-ти век. Калето доминира над левиот брег на реката
Вардар со поглед на стариот дел на Скопје.
Православната црква Св. Спас, во стариот дел од градот била изградена во 19-тиот
век. Иконостасот содржи прекрасни дрвени резби, изрезбани од мијачките резбари
Петре и Марко Филиповски и Макарие Фрчковски. Во дворот на црквата се наоѓа
гробот на најголемиот македонски револуционер на 20-тиот век - Гоце Делчев.
Старата турска чаршија, каде има стари занаети, Безистенот, Чивте-амам и други
објекти.
Мустафа-пашината џамија, изградена во 1492 година е еден од најубавите градби
од Отоманскиот период на Скопје.
Камениот мост и плоштадот ноќе. Фотографирал: Диме ЃорѓиевскиЈахја-пашина
џамија во близината на центарот на Скопје.
Даут-пашината бања изградена во 15-тиот век како јавна бања. Се наоѓа на влезот
на старата скопска чаршија и од 1948 година е адаптирана во уметничка галерија.
Феудалната кула крај Домот на АРМ.
Саат-кула во непосредна близина на Султан-муратовата џамија.
Соборниот храм Св. Климент Охридски (осветен во 1990 год.)Соборниот храм Св.
Климент Охридски. Таа се наоѓа во центарот на градот на десната страна на
реката Вардар. Соборниот храм беше осветен во 1990 година.
Старата железничка станица, завршена во 1940/41 година. Своевремено една од
најубавите железнички станици на Балканот. Часовникот на предната страна е
застанат на 5:17 минути изутрина, моментот кога Скопје го погоди катастрофален
земјотрес. Сега во зградата се наоѓа Музејот на град Скопје.
Музејот на современа уметност, се наоѓа на тврдината Кале.
Милениумскиот крст, се наоѓа на врвот на планината Водно непосредно над градот.
Крстот е направен од челик со висина од 67 м и распон на краците од 46 m.
Подигнат е по повод 2000-годишнината од раѓањето на христијанството.
Местото на родната куќа на познатот светски хуманитарец, Мајка Тереза близу
поштадот „Македонија“.
Местото на родната куќа на познатиот светски хуманитарец, Мајка ТерезаВо близина
на градот Скопје, покрај патот Скопје-Качани се наоѓа стар Аквадукт изграден
од камен и тули со 55 лакови што се потпираат на масивни столбови.
Скопски земјотреси
За прв пат градот е разурнат во катастрофалниот земјотрес на 28 април 518
година. По земјотресот Скупи веќе не се споменува, а скопската котлина добива
нов град со името „Јустинијана Прима“.
Во 1555 година градот повторно е разурнат од катастрофален земјотрес, но набрзо е обновен и станува турско воено упориште. Во 16-от и 17-от век Скопје е најголем и најбогат град во европскиот дел на Османлиската империја.
Во почетокот на ноември 1962 поради обилни дождови, реката Вардар го поплави Скопје. Поплавени беа околу 5000 куќи. Поплавата беше предвесник на една поголема трагедија неколку месеци подоцна.
Земјотресот од 1963
На 26 јули 1963 година во 5:17 часот Скопје беше разурнато од земјотрес со
9 степени по меркалиевата скала (6,1 според рихтеровата сеизмичка скала).
Под урнатините животот го загубија 1 070 негови граѓани, беа повредени над
4 000 граѓани. Повеќе од 90 отсто од зградите во градот беа урнати и над 20
000 граѓани оставени без покрив над главата.
По земјотресот градот почна да се гради по урнек по проектите на Кензо Танге и Адолф Циборовски. Старата Железничка Станица, денес е музеј на градот Скопје и симбол на големиот земјотрес. Часовникот на станицата е засекогаш сопрен на фаталните 5 часот и 17 минути изутрина.
Првата помош за граѓаните на Скопје дојде од војската и граѓаните на тогашните југословенски републики и неколку дена по земјотресот започна да пристигнува и помош и спасувачки екипи од целиот свет. Точно 87 нации во светот испратија некаква помош во Скопје кои помогнаа тој да се изгради повторно, и поради тоа градот го носи и епитетот „Град на солидарноста“.
Во Скопје, за првпат во времето на студената војна меѓу капиталистичкиот запад и комунистичкиот исток, се сретнаа американски и советски воени сили кои заеднички им помагаа на Скопјани.
Познати личности
Јустинијан I, византиски цар, роден во Тауресиум (денешно село Таор) во билзина
на Скупи;
Мајка Тереза (Агнеза Бојаџиу), позната хуманистка, добитничка на Нобелова
награда за мир во 1979 год.
Милчо Манчевски, познат режисер (филм „Пред дождот“)
Мајк Зафировски, познат светски бизнисмен, менаџер и советник на американскиот
претседател Џорџ Буш
Бранимир Штулиќ - Џони, Легендарен рок-музичар од Хрватска, роден 1954 година
во Скопје
SKOPJE
Skopje (Macedonian: Скопје, pronounced [ˈskopje]) is the capital and largest city in the Republic of Macedonia, with more than a quarter of the population of the country, as well as the political, cultural, economic, and academic centre of the country. It was known from the Roman period under the name Scupi. The city developed rapidly after World War II, but this trend was interrupted in 1963 when it was hit by a disastrous earthquake. Today Skopje is a modern city with a range of cultural monuments.
Skopje is located at 42°0′N, 21°26′E, on the upper course of the Vardar River and is located on a major north-south Balkan route between Central Europe and Athens. It has 506,926 inhabitants (2002 census). It is a major centre for the metal-processing, chemical, timber, textile, leather, and printing industries but has suffered many closures since 1991. Industrial development of the city has been accompanied by developments of the trade and banking sectors, as well as an emphasis on the fields of culture and sport.
Name
In 1912, the name was officially changed from Uskub (Turkish name for Skopje)
to Skoplie[3]. Since the 1950s, the name of the city in Macedonian is Skopje
(Скопје), reflecting the Macedonian Slavic adaptation of the then spelling
'Skopie'. It originates from Latin Skupi(Albanians today call it "Shkupi").
This, in turn, is explained either as going back to a local Illyrian tribe,[1]
or to the Greek skopion and skopein meaning to look out[4], pointing to Skopje's
origin as a classical era Greco-Roman frontier fortress town.[2] During the
Middle Ages, Skopje was often under the rule of the Bulgarian Empire; the
Bulgarian rendition is Skopie (Скопие). The Turkish name of the city is Üsküb
and it was known as Uskub or Uskup in most Western European languages during
the period of Ottoman rule.[3] The Serbian name for the city is Skoplje (Скопље);
it was known as such in English from the time the city joined the Kingdom
of Serbia, and continued so during the time of the Kingdom of Yugoslavia (including
the first ten years as the Kingdom of Serbs, Croats and Slovenes). (See also:
other names of Skopje)
History
Classical era
Roman aqueduct near Skopje
Skopje with its Neo-Classical architecture before the 1963 earthquake
Skopje Bazaar in the Albanian sector
Old Ottoman bridge on Vardar River
View of Skopje by Mitatos [2]
Lamentation of Christ, a Nerezi fresco (1164)
Skopje's Airport
Skopje's Ramstore Shopping Mall
"Macedonia Square" in central Skopje
"Macedonia Square" during Christmas
"Karposh Square" in Skopje
Communications Building in Skopje
Ss. Cyril and Methodius University of Skopje
Old Skopje train stationThe site of modern Skopje has been inhabited since
at least 3500 BC; remains of Neolithic settlements have been found within
the old Kale fortress that overlooks the modern city centre. The settlement
appears to have been founded around the by the Paionians, a people that inhabited
the region. In the 3th century BC, Skopje and the surrounding area was invaded
by the Dardani.Skupi came under Roman rule after the general Quintus Caecilius
Metellus defeated Andriscus of Macedon in 148 BC, being at first part of the
Roman province of Macedonia, established in 146 BC. The northward expansion
of the empire in the course of the 1st century BC lead to the creation of
the province of Moesia in Augustus's times, into which Scupi was incorporated.
After the division of the province by Domitian in 86 AD, Scupi was elevated
to colony and became a seat of government within the new province of Moesia
superior. From 395 AD, it passed into the hands of the Eastern Roman (or Byzantine)
Empire.
The first known bishop of the city is Perigorius, present at the Council of Sardica (343). Scupi was probably a metropolitan see about the middle of the 5th century (Latin: Archidioecesis Scopiensis).[4]
Medieval era
The Byzantine Emperor Justinian I was born near Skupi, at Tauresium, in 483.
In 518, Skupi was almost completely destroyed by an earthquake. Justinian
came to the aid of its inhabitants by founding a new settlement called Justiniana
Prima north from the site of Skupi. However, Justiniana and the remnants of
Skupi were destroyed by invading Slavic peoples at the end of the 7th century.
The Slavs renamed the site as Skopje but were eventually pushed out by the
Byzantines.
During much of the early medieval period, the town was contested between the Byzantines and the Bulgarian Empire. From 972 to 992 it was the capital of the First Bulgarian Empire.[5] After that, it was a capital of Byzantine administrative region (katepanat) Bulgaria after the fall the First Bulgarian Empire in 1018. Skopje was a thriving trading settlement but fell into decline after being hit by another devastating earthquake at the end of the 11th century. It was a capital of the estate of the Bulgarian feudal lord, later Emperor Konstantin Asen in the middle of 13th century. The town was taken by the Serbs in 1282. In 1346 it was named the capital of the Serbian Empire of Stefan Dušan.
The Ottoman city
In 1392, three years after the Serbian defeat in the Battle of Kosovo in 1389,
Skopje was captured by the Ottoman Empire. For the next five hundred years
it was known by the Turkish name Üsküb or Üsküp. Ottoman Üsküb was the capital
of the Vilayet of Kosovo (district of Kosovo), which occupied a much greater
area than the modern region of Kosovo.
The city's character changed markedly during this period. The Ottomans imported Islam and built many mosques and other typically Ottoman buildings, such as hamams (baths) and travelers' inns, some of which still exist today. Many Sephardi Jews expelled from Spain also settled in the city, adding to its ethnic variety. The medieval city was badly damaged by an earthquake in 1555, but it soon recovered and prospered. By the 17th century, its population was put at between 30,000-60,000. The Turkish writer Dulgar Dede visited Üsküb during this period and wrote: "I travelled for many years across that country of Rumelia and I saw a many beautiful cities and I was amazed at Allah's blessings, but not one impressed and delighted as much as the heavenly city of Skopje across which passes the Vardar River."
In 1689, however, Skopje was burned by the Austrian general Engelberto d'Ugo Piccolomini – ostensibly to eradicate an outbreak of cholera, but quite possibly to avenge the Ottomans' 1683 attack on Vienna.
The city's fortunes waned over the next 200 years and its population shrank to only about 10,000 people by the middle of the 19th century. It revived after 1873 with the building of the railway from Belgrade to Thessaloniki, which passed through Skopje.
In the 20th century
By 1905, Skopje had a population of approximately 32,000, which was comprised
of a mixture of ethnic and religious groups. In 1910, the Roman Catholic nun
[5], Agnes Gonxha Bojaxhiu, later to become famous as Mother Teresa, was born
in Skopje.
The city became a major centre of rebellion against the weakening Ottoman Empire, and in 1903 it was a key player in the unsuccessful Ilinden-Preobrazhenie Uprising against Ottoman rule. The Ottomans were expelled from the city in August 12, 1912 by the local Slavic population. Several months later the city was captured by the Serbs at the beginning of First Balkan War.
In 1913, the allies in the First Balkan War fell out with each other and launched the Second Balkan War over the division of the spoils. Serbia retained control of Skopje, with the Vardar valley being incorporated into Serbia. This lasted until October 1915, when Bulgaria joined the Central Powers and seized much of Serbian-ruled Macedonia. The city was occupied by Serbia at end of the World War I in 1918, when it became part of the Kingdom of the Serbs, Croats and Slovenes (known as the Kingdom of Yugoslavia from 1929). Between 1941 - 1944 the city was under Bulgarian control. One month after the communists took power in Sofia and the Bulgarian army was sent to fight the Germans to the west front, Skopje was seized by Yugoslavian troops, and then joined Yugoslavia in 1944, when it became the capital of the newly established People's Republic of Macedonia. Following the wars, Skopje and the rest of Yugoslav Macedonia was incorporated into Tito's Socialist Federal Republic of Yugoslavia.
1963 earthquake
On 26 July 1963, Skopje was struck by another major earthquake, measuring
6.1 on the Richter scale, which killed over 1,000 people and made another
120,000 homeless. Eighty percent of the city was destroyed by the earthquake,
and numerous cultural monuments were seriously damaged. The losses from the
quake amounted to a massive 150% of Macedonia's GNP at the time and 15% of
Yugoslavia's GNP. A major international relief effort saw the city rebuilt
quickly, though much of its old Ottoman aspect was lost in the process. The
ruins of the old Skopje train station which was destroyed in the earthquake
remain today as a memorial to the victims along with an adjacent museum.
Skopje grew rapidly during united Yugoslavia and became a major[citation needed] industrial centre for the south-central Balkans region. In 1991 the Yugoslav federation broke up and Skopje became the capital of the independent Republic of Macedonia. Greece objected to the use of the name Macedonia by the new state, and imposed an economic blockade on the country, which severely {fact} damaged the economy of the Republic of Macedonia by closing its access to the sea through Thessaloniki. The blockade was lifted in 1995 following an agreement between the two governments on the name issue which still hasn't been resolved.
In December 2006 the government announced plans for renaming the city's airport to "Alexander the Great".[6] Skopje is also the home of the State University "Saints Cyril and Methodius" founded in 1949.
Administrative division
Skopje is an administrative division within the Republic of Macedonia constituted
of 10 municipalities. As a such administrative unit Skopje is the capital
of the Republic of Macedonia. It is part of Skopje statistical region (Скопски
регион).
The organisation of Skopje, like a distinct unit of the local-selfgovernment is defined by the Law of Skopje.
1 . Centar
2 . Gazi Baba
3 . Aerodrom
4 . Čair
5 . Kisela Voda
6 . Butel
7 . Šuto Orizari
8 . Karpoš
9 . Gorche Petrov
10 . Saraj
Demographics
According to the 2002 census,[7] the population of Skopje was 506,926 people.
The main ethnic group are Macedonians - 338,358, who make up 66.75% of the
population, followed by Albanians - 103,891 (20%), Roma - 23,475 (4.63%),
Serbs - 14,298 (2.82%), Turks - 8,595 (1.70%), Bosniaks - 7,585 (1.50%) and
Aromanians (Vlachs) - 2,557 (0.50%) and others - 8,167 (1.61%)
97.5% of the population over the age of 10 is literate.
Climate
The city experiences a continental climate, with warm summers and cool winters.
Month Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Maximum. [°C] 5 10 13 18 23 28 31 30 26 20 10 7
Minimum temperature [°C] -5 2 5 7 12 16 18 18 15 11 6 -2
Rainfall (mm) 100 103 113 175 201 123 132 102 109 127 124 141
Tourist attractions
The church of Saint Panteleimon in Nerezi near Skopje is a superb example
of the Comnenian art on the all-Byzantine level. Commissioned by several members
of the royal Comnenus family, the church was not finished until 1164. Nerezi
is famous for its frescoes, representing a pinnacle of the 12th-century trend
of intimacy and spirituality. They are often compared with similarly delicate
works by Giotto[citation needed], who worked 140 years later. These murals
underwent serious 19th-century overpainting but were restored lately.
A ancient Roman aqueduct survives to the north of the city. One of stone bridges connecting both side of Vardar River dates back to the reign of Stefan Dušan. This bridge is not to be confused with the more famous Stone Bridge in the city square built under the patronage of Sultan Mehmed II the Conqueror between 1451 and 1469, today featured as the emblem of the city of Skopje. Within Skopje, there are notable buildings from the Ottoman rule such as the Kuršumli Han (medieval Turkish inn) and several mosques.
Of these mosques, Mustapha Pasha Mosque is undoubtedly one of the most beautiful buildings of Islamic architecture in Skopje. Located on a hill facing Fort Kale, this mosque dominates the whole surroundings and was built in the last decade of the 15th century when the military spahi system of Osmanli Turkish feudalism had reached the peak of its development. It is an endowment of Mustapha Pasha, an eminent figure in the Turkish state during the rule of Sultan Bayezid II and Sultan Selim I. The year of Mustapha Pasha's death is engraved on the entrance of his mausoluem, which is located by the mosque. It shows him to have died in 1519. The mausoleum and the mosque were both badly damaged in Skopje's 1963 earthquake, and restoration and conservation work was started in 1968. The interior of the mosque, like that of the porch, is mostly decorated with stylized plants. On the walls of the praying space are calligraphic inscriptions (lehve) with the names of Allah, Mohammed and his followers (Ebubekira, Ali, Osman and Omer) and quotations from the Qu'ran. The painted decorations are more recent, mainly from 1933 when the mosque was renovated. This can be seen from the intense blue and black color of the ornaments, which are often a confusing mass of color. Most of the city's 1930s 'Balkan Art Nouveau' buildings were also destroyed in 1963 but some characteristic examples remain.
The Millennium Cross situated on the peak of the mountain Vodno is a new tourist attraction. The cross should be finished in July 2007. At 66 meters high, it is one of the biggest crosses in the world and can be seen from 30 km away.
Skopje Culture
Museum of Contemporary Arts Skopje[6], is one of the most important institution
of Macedonia in discovering, treasuring and preserving the Contemporary Arts.
Тhe international community manifested an exceptionally wide solidarity in
assisting the reconstruction of Skopje. An important part of that solidarity
was also the action initiated by the International Association of the Plastic
Arts which on its convention held in October 1963 in New York, called upon
the artists of the world to assist in creating a collection of works of art
by which they would support the vision of the city reconstruction. The building
project was donated by the Polish Government which made a national competition
to this and where the joint work of the Polish architects: J. Mokrzynski,
E. Wierzbicki and W. Klyzewski was accepted. Having a total area of 5000 sq.
m., the Museum building is made up of three connected wings which include
the halls for temporary exhibitions, the premises for the permanent exhibition,
the hall for lecturers, film and video presentation, the library and the archives,
the administration, the conservation workshop, the depots and other departments.
The great park areas, that enable the installation of various sculptural projects,
as well as the spacious parking further relate to the immediate environment
of the Skopje Museum of Contemporary Art.
Skopje Jazz Festival is one of the most importan jazz events held in Macedonia. Every year it brings to Skopje the international Jazz scene. The Artists swipe from Fusion, Acid Jazz, Latin Jazz, Smooth jazz, Avant-garde jazz, and bring great variey and richness to this Festival. Ray Charles, Tito Puente, Gotan Project, have taken part of this festival, just to name a few. The Skopje Jazz Festival is a part of the European Jazz Network and The European Forum of World Wide Festivals. It is held in October.
Famous people born in Skopje
Mother Teresa - Roman Catholic Humanitarian (1910 - 1997)
Darko Pančev - European Cup Football Winner (1965 -)
Milčo Mančevski - Macedonian film director (1959 -)
Yahya Kemal Beyatlı - famous Turkish poet (1884 - 1958)
Sister cities
Ankara, Turkey
Belgrade, Serbia (since 2006)
Pernik, Bulgaria
Bradford, United Kingdom
Craiova, Romania
Dijon, France
Dresden, Germany
East York, Ontario, Canada
Istanbul, Turkey
Lecce, Italy (since 2005)
Ljubljana, Slovenia (since 2007)
Pittsburgh, Pennsylvania, USA
Roubaix, France
Tempe, Arizona, USA
Waremme, Belgium
wikipedia.org
MENU:
ВЕСТИ, СПОРТ, SHOWBIZ... TRANSLATOR
RADIO STATIONS LIVE, TV STATIONS LIVE, WEBCAM LIVE
CHAT, FREE WEBCAM CHAT, FORUM, BLOG
TOP LIST, FREE DIRECTORY, LINKS
FREE DOWNLOAD, ПОКЛОН, SANOVNIK, VICEVI, HOROSKOP GALLERY, VIDEO
